lunes, 5 de enero de 2015

Ordo 2015: Januarius

IANUARIUS



1. Ì Alb. Feria V. OCTAVA NATIVITATIS DOMINI, I cl. – Off. festivum pr. – Ad Primam in R br. V Qui natus, L. brevis Ipsi peribunt (quae dicitur in omnibus Officiis usque ad diem 5 ianuarii).
O.C. MISSA pr., Gloria, Credo, praef. et Communic. Nativ.
II VESPERAE pr. – Compl. de dom.
Hodie prohibentur omnes Missae defunctorum, etiam exsequialis. Item hodie (1a feria V mensis) prohibetur Missa votiva D. N. I. C. summi et aeterni Sacerdotis.
Cras, ubi peculiaria pietatis exercitia in honorem Sacratissimi Cordis Iesu peraguntur, dici possunt duae Missae votivae eiusdem SS.MI CORDIS Cogitationes (alb.), Gloria, sine Credo, praef. pr.

2. abst. et sic in omn. feriis VI Alb. Feria VI, De ea, IV cl. – Off. feriale temp. Nativ. – Ad MAT. invit. et hymnus ut in Ordin. temp. Nativ. (vel ut in die 1 ian.), V N. Speciosus forma, Ll. et RR (ad 2 R add. Gloria) de Scr. occ., Te Deum. – Ad LAUDES et ad HORAS a cap. fit ut in Ordin. temp. Nativ. – Ad Primam cap. Regi, in R br. V Qui natus.
V. MISSA ut in die 1 ian., Gloria, sine Credo, praef. Nativ., sine Communic. pr., Ite, missa est.
VESPERAE de feria, a cap. fit ut in Ordin. temp. Nativ. (vel ut in II Vesp. diei 1 ian.). – Compl. de feria.
Diebus 2-12 ianuarii prohibentur Missae defunctorum (etiam convent.) IV cl. seu «cotidianae».
Cras, ubi peculiaria pietatis exercitia in honorem Immaculati Cordis B. Mariae Virg. peraguntur, permittitur unica Missa votiva de eodem IMMACULATO CORDE: Missa pr. (ut in die 22 aug. – alb.), Gloria, sine Credo, praef. B. M. V. Et te in veneratione.

3. Alb. Sabb. De S. Maria in sabbato, IV cl. – Off. in Psalt. et in Pr. – Ad Mat. V N. Exaltent Dominum (ut in Psalt.). – L. 1 et 2 (= 2 et 3) cum RR (ad 2 R add. Gloria) de Scr. occ.,            3 pr. De via, Te Deum. – Ad Laudes ad Bened. ant. Mirabile, or. Deus, qui salutis aeternae. – Ad Primam in R br. V Qui natus.
V. Missa Vultum II (a Nativ. ad Purific.), Gloria, praef. B. M. V. Et te in veneratione.
I Vesperae de seq. festo, antt. pr., pss. de dom. (ult. ps.115), nulla comm. – Compl. de dom. – Alb.
In Martyr. 1° loco: Festum Ss.mi Nominis Iesu.


4. Ì Alb. Dom. (vacat). – SS.MI NOMINIS IESU, II cl. – Off.         semifestivum. – Ad Mat. 3 Noct. – Ad Laudes antt. pr., pss. de dom. – Ad Horas ant. et pss. de dom.
O.C. Missa pr., Gloria, sequentia, Credo, praef. Nativ., sine Communic. pr.
Ad Vesperas antt. pr., pss. de dom. (ult. ps. 115). – Complet. de dom.
Hodie prohibentur Missae defunctorum excepta exsequiali.
Omnibus dominicis ante Missam conventualem fit aspersio aquae benedictae per celebrantem (non per alium): quae aspersio fieri potest etiam ante Missam paroecialem vel principalem.

5. Alb. Feria II, De ea, IV cl. – Off. feriale temp. Nativ. – Ad MAT. invit. et hymnus ut in Ordin. temp. Nativ. (vel ut in die 1ian.), V N. Tamquam sponsus, Ll. et RR (ad 2 R add. Gloria) de Scr. occ., Te Deum. – Ad LAUDES et ad HORAS a cap. fit ut in Ordin. temp. Nativ., comm. S. Telesphori
Pp. M. – Ad Primam cap. Regi, in R br. V Qui natus.
V. MISSA ut in die 1 ian., Gloria, comm. S. Telesphori, sine Credo, praef. Nativ., sine Communic. pr., Ite, missa est. – Vel Missa S. Telesphori (rub.) Si diligis, Gloria, sine Credo, praef. Nativ., sine Communic. pr.




TEMPUS EPIPHANIAE


I VESPERAE de seq., Off. festivum pr., nulla comm. – Compl. de dom. – Alb.

6. Ì Alb. Feria III. IN EPIPHANIA DOMINI, I cl. – Off. festivum pr. – MAT. absolute incipitur per ant. Afferte; in 3 N. ant. et ps. Venite, omisso ps. 86, 1 R Hodie – Ad LAUDES et ad HORAS pss. de dom. – Ad Primam pss. 53, 1181, 1182 et in R br. V Qui apparuisti, L. brevis Omnes de Saba (quae dicitur in omnibus Officiis usque ad diem 13 ianuarii).
O.C. MISSA pr., Gloria, Credo, praef. et Communic. pr.
II VESPERAE pr. – Compl. de dom.
  Hodie prohibentur omnes Missae defunctorum, etiam exsequialis; et Missae in oratoriis privatis.
  In Missa solemni vel principali post Evangelium annuntiantur (a sacerdote vel diacono cotta et pluviali alb. induto, secus a diacono vel celebrante Missae) festa mobilia iuxta formulam Pontificalis Romani.
  In Missa lecta et in Missa cantata sine ministris, ad verba Evangelii Et procidentes... celebrans genuflectit versus librum. – In Missa solemni, cum a diacono ea cantantur, omnes, etiam celebrans, genuflectunt versus crucem altaris, diaconus vero versus librum, stantibus interea subdiacono et acolythis, qui pariter non inclinant caput ad nomen Iesu. Ita semper in simili casu erit.
  Hodie et in ceteris festis solemnioribus, ex S. R. C. decretis, deportatio cadaveris ad ecclesiam non licet, nisi ad horas
postmeridianas post diei festi Vesperas et sacris functionibus non impeditas; abstinendo insuper ubicumque haec festa de praecepto celebrantur, et quidem a primis Vesperis festi usque ad totum insequentem diem, ab emortuali aeris campani sonitu (Decr. 3570, 3946, 4130 I), et preces in Rituali Romano praescriptae in casu recitandae sunt absque ullo cantu. Item non licet in dictis solemnitatibus dare signum cum aere campano de Officio vel Missa exsequiali in crastinum pro aliquo defuncto celebrandis. – Hi dies excepti sunt sequentes: durante expositione SS. Sacramenti in ostensorio, Triduum sacrum, dominicae Paschatis et Pentecostes, festivitates Nativitatis Domini, Epiphaniae, Ascensionis, Ss.mae
Trinitatis, SS. Corporis Christi, S. Cordis Iesu, D. N. I. C. Regis, Immaculatae Conceptionis et Assumptionis B. M. V., S. Ioseph (19 mart.), Nativitatis S. Ioannis Bapt., Ss. Petri et Pauli App., Omnium Sanctorum, Dedicationis et Titularis propriae ecclesiae, Patroni principalis civitatis, dioecesis, regionis seu provinciae et nationis.

7. Alb. Feria IV post Epiph., De ea, IV cl. – Off. feriale temp. Epiph. – Ad MAT. invit. et hymnus ut in Ordin. temp. Epiph. (vel ut in festo Epiph.), V N. Adorate, Ll. de Epist. ad Romanos (Veritatem) cum RR olim de oct. Epiph., Te Deum. – Ad LAUDES a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph., ad Bened. ant. Ab Oriente, or. Epiph. – Ad HORAS a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph., ad Primam cap. Regi et in R br. V Qui apparuisti.
V. MISSA ut in festo Epiph., Gloria, sine Credo, praef. Epiph., sine Communic. pr.
VESPERAE de feria, a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph. (vel ut in II Vesp. Epiph.), ad Magn. ant. Videntes, or. Epiph. – Compl. de feria.

8. Alb. Feria V post Epiph., De ea, IV cl. – Off. feriale temp. Epiph. – Ad MAT. invit. et hymnus ut in Ordin. temp. Epiph. (vel ut in festo Epiph.), V N. Omnis terra, Ll. de Epist. ad Romanos (Obsecro) cum RR olim de oct. Epiph., Te Deum. – Ad LAUDES a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph., ad Bened. ant. Tria sunt, or. Epiph. – Ad HORAS a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph., ad Primam cap. Regi et in R br. V Qui apparuisti.
V. MISSA ut in festo Epiph., Gloria, sine Credo, praef. Epiph., sine Communic. pr.
VESPERAE de feria, a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph. (vel ut in II Vesp. Epiph.), ad Magn. ant. Lux de luce, or. Epiph. – Compl. de feria.

9. Alb. Feria VI post Epiph., De ea, IV cl. – Off. feriale temp. Epiph. – Ad Mat. invit. et hymnus ut in Ordin. temp.             Epiph. (vel ut in festo Epiph.), V N. Reges Tharsis, Ll. de Epist. ad Romanos (Omnis anima) cum RR olim de oct.      Epiph., Te Deum. – Ad Laudes a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph., ad Bened. ant. Vidimus, or. Epiph. – Ad Horas a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph., ad Primam cap. Regi et in R br. V Qui apparuisti.
V. Missa ut in festo Epiph., Gloria, sine Credo, praef. Epiph., sine Communic. pr.
Vesperae de feria, a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph. (vel ut in II Vesp. Epiph.), ad Magn. ant. Interrogabat, or. Epiph. – Compl. de feria.

10. Alb. Sabb. De S. Maria in sabbato, IV cl. – Off. in Psalt. et in Pr. – Ad MAT. V N. Exaltent Dominum (ut in Psalt.), L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Epist. ad Romanos (Infirmum) cum RR olim de oct. Epiph., 3 pr. De via, Te Deum. – Ad LAUDES ad Bened. ant. Mirabile, or. Deus, qui salutis aeternae. – Ad Primam in R br. V Qui natus.
V. MISSA Vultum II (a Nativ. ad Purific.), Gloria, sine Credo, praef. B. M. V. Et te in veneratione.
I VESPERAE de S. Familia, antt. pr., pss. de Comm. B. M. V., nulla comm. – Compl. de dom. – Alb.
In Martyr. 1° loco: Festum sanctae Familiae Iesu, Mariae, Ioseph, etc.
De dominica I post Epiphaniam et de S. Hygino Pp. M. nihil fit.

11. Ì Alb. Dominica I post Epiph. – SANCTAE FAMILIAE IESU, MARIAE, IOSEPH *, II cl. – Off. semifestivum. – Ad MAT. 3 Noct. – Ad LAUDES antt. pr., pss. de dom., nulla comm. – Ad Horas ant. et pss. de dom. – Ad Primam pss. 117, 1181, 1182 et in R br. V Qui Mariae.
O.C. MISSA pr., Gloria, nulla comm., Credo, praef. Epiph., sine Communic. pr.
Ad II VESPERAS antt. pr., pss. de Comm. B. M. V., nulla comm. – Compl. de dom.
Hodie prohibentur Missae defunctorum excepta exsequiali.
A feria II post dom. I post Epiph., ad Matutinum sumuntur lectiones de Epistola I ad Corinthios, quae in Breviario inveniuntur post diem 13 ian.

12. Alb. Feria II post Dom. I post Epiph., De ea, IV cl. – Off. feriale temp. Epiph. – Ad MAT. invitat. et hymnus ut in Ordin. temp. Epiph. (vel ut in festo Epiph.), V N. Omnis
terra, Ll. de Epist. I ad Corinthios (Et ego) cum RR olim de oct. Epiph., Te Deum. – Ad LAUDES a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph., ad Bened. ant. Manifeste, or. dom. I post Epiph. (Vota, quaesumus, Domine) – Ad HORAS a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph., or. dom., ad Primam cap. Regi et in R br. V Qui apparuisti.
MISSA dom. I post Epiph. In excelso, Gloria, sine Credo, praef. Epiph., sine Communic. pr.
VESPERAE de feria, a cap. fit ut in Ordin. temp. Epiph. (vel ut in II Vesp. Epiph.), ad Magn. ant. Tribus miraculis, or. dom. I post Epiph. – Compl. de feria.

13. Alb. Feria III. IN COMMEMORATIONE BAPTISMATIS D. N. I. C., II classis. – Officium semifestivum ut in festo Epiphaniae et die 13 ian., sed MAT. inchoatur more solito, et in 3 N. dicitur ant. Homo et ps. 86, Ll. 1 N. de Epist. I ad Corinthios (Omnino) cum RR olim oct. Epiph. (1 R Hodie), 2 et 3 N. ut die 13 ianuarii, Te Deum. – Ad LAUDES ut in festo Epiph., or. pr. – Ad Horas ant. et pss. de feria, rel. ut in festo Epiph., or. pr.
O.C. MISSA pr. ut in Missali die 13 ian., Gloria, Credo, praef. Epiph., sine Communic. pr.
VESPERAE ut in II Vesp. Epiph., or. pr. – Compl. de dom.
Hodie permittuntur tantum Missae votivae et defunctorum I et II classis.



TEMPUS PER ANNUM ANTE SEPTUAGESIMAM

14. Alb. Feria IV. S. Hilarii E. C. D., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum. – Ad LAUDES comm. S. Felicis Presb. M. – Ad Primam L. brevis Dominus autem (quae dicitur in omnibus Officiis usque ad sabb. post feriam IV Cinerum inclusive).
MISSA In medio, Gloria, comm. S. Felicis, sine Credo, praef. comm. et sic deinceps nisi aliter notetur.
Ad VESPERAS ad Magn. ant. O Doctor, sine comm.

15. Alb. Feria V. S. Pauli primi Eremitae C., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum. – Ad LAUDES comm. S. Mauri Abb.
MISSA pr., Gloria, comm. S. Mauri, sine Credo, praef. comm.
VESPERAE de festo, sine comm.

16. Rub. Feria VI. S. Marcelli I Pp. M., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum. – Ad LAUDES or. pr.
MISSA Si diligis, Gloria, or. pr., sine Credo, praef. comm.
VESPERAE de festo.

17. Alb. Sabb. S. Antonii Abb., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum.
MISSA Os iusti de Comm. Abb., Gloria, Ev. pr., sine Credo, praef. comm.
I VESPERAE de seq. dom., ut in Psalt. de sabb., ad Magn. ant. Suscepit, or. pr., nulla comm. – Vir.
De S. Prisca Virg. M. nihil fit.

18. Ì Vir. DOM. II POST EPIPH., De ea, II cl. – Off. dominicale per annum. – Ad MAT. 9 antt. et 9 pss. de dom., abs. Exaudi, bened. Ille nos, Divinum auxilium, Per evangelica dicta. – L. 1 et 2 de Scr. occ., 3 de homilia, Te Deum.
O.C. MISSA pr., Gloria, Credo, praef. Trinit.
Ad II VESPERAS ant. ad Magn. pr.
Hodie prohibentur Missae defunctorum excepta exsequiali.

19. Vir. Feria II post Dom. II post Epiph., De ea, IV cl. – Off. feriale per annum. – Ad MAT. non dicitur Te Deum. – Ad LAUDES or. dom. praec., comm. Ss. Marii, Marthae, Audifacis et Abachum Mm., deinde S. Canuti Regis M. – Ad Primam cap. Regi.
V. D. MISSA dom. praec., sine Gloria, 2 or. Ss. Marii et Soc., 3 S. Canuti, sine Credo, praef. comm., Ite, missa est. – Vel Missa pr. Ss. Marii et Soc. (rub.), Gloria, comm. S. Canuti, sine Credo, praef. comm. – Vel Missa S. Canuti (rub.) In virtute, Gloria, ors. pr., comm. Ss. Marii et Soc., sine Credo, praef. comm.
VESPERAE de feria, or. dom. praec., sine comm.
In Choro Missa convent. dici debet pro defunctis (niger), cotidiana, cum or. Deus, veniae largitor, sequentia ad libitum.

20. Rub. Feria III. Ss. Fabiani Pp. et Sebastiani Mm., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum.
MISSA pr., Gloria, sine Credo, praef. comm.
VESPERAE de festo.

21. Rub. Feria IV. S. Agnetis * Virg. M., – Off. ordinarium. – Ad MAT. 9 antt. et 9 pss. pr. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Comm. 2° loco cum RR pr. Diem festum et Amo Christum, 3 de festo, Te Deum. – Ad LAUDES antt. pr., pss. de dom. – Ad Horas ant. et pss. de feria, rel. pr.
MISSA pr., Gloria, sine Credo, praef. comm.
Ad VESPERAS antt. pr., pss. de dom. (ult. ps. 147). – Compl. de feria.

22. Rub. Feria V. Ss. Vincentii et Anastasii Mm., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum.
MISSA Intret, Gloria, ors. pr., sine Credo, praef. comm.
VESPERAE de festo.

23. Alb. Feria VI. S. Raymundi de Peñafort C., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum. – Ad LAUDES comm. S. Emerentianae Virg. M.
MISSA Os iusti, Gloria, or. pr., comm. S. Emerentianae, sine Credo, praef. comm.
VESPERAE de festo, sine comm.

24. Rub. Sabb. S. Timothei E. M., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum.
MISSA Statuit, Gloria, Ep. pr., sine Credo, praef. comm.
I VESPERAE de seq. dom., ut in Psalt. de sabb., ad Magn. ant. Suscepit, or. pr., sine comm. – Vir.
De Conversione S. Pauli Ap. et de S. Petro Ap. nihil fit.

25. Ì Vir. DOM. III POST EPIPH., De ea, II cl. – Off. Dominicale per annum. – Ad MAT. 9 antt. et 9 pss. de dom., abs. Exaudi, bened. Ille nos, Divinum auxilium, Per evangelica dicta. – L. 1 et 2 de Scr. occ., 3 de homilia, Te Deum.
O.C. MISSA pr., Gloria, Credo, praef. Trinit.
Ad II VESPERAS ant. ad Magn. pr.
Hodie prohibentur Missae defunctorum excepta exsequiali.

26. Rub. Feria II. S. Polycarpi E. M., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum.
MISSA pr., Gloria, sine Credo, praef. comm.
VESPERAE de festo.

27. Alb. Feria III. S. Ioannis Chrysostomi E. C. D., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum.
MISSA pr., Gloria, sine Credo, praef. comm.
Ad VESPERAS ad Magn. ant. O Doctor.

28. Alb. Feria IV. S. Petri Nolasci C., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum. – Ad LAUDES comm. S. Agnetis Virg. M. secundo.
MISSA Iustus, Gloria, or. pr., comm. S. Agnetis * e Missa pro hoc die, sine Credo, praef. comm.
VESPERAE de festo, sine comm.

29. Alb. Feria V. S. Francisci Salesii E. C. D., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum.
MISSA In medio, Gloria, or. pr., sine Credo, praef. comm.
Ad VESPERAS ad Magn. ant. O Doctor.

30. Rub. Feria VI. S. Martinae Virg. M., III cl. – Off. ordinarium. – Ad MAT. hymnus Martinae celebri (una cum altera parte Non illam crucians). – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de
festo, Te Deum. – Ad LAUDES hymnus Tu natale solum.
MISSA Loquebar, Gloria, sine Credo, praef. comm.
VESPERAE de festo, hymnus Tu natale solum.

31. Alb. Sabb. S. Ioannis Bosco C., III cl. – Off. ordinarium. – L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 de festo, Te Deum.
MISSA pr., Gloria, sine Credo, praef. comm.
In Martyr. 1° loco: Dominica Septuagesimae, in qua deponitur canticum Domini «Alleluia».



TEMPUS SEPTUAGESIMAE

I VESPERAE de seq. dom., ut in Psalt. de sabb. et in Pr., sine comm. – In fine Vesperarum dicitur Benedicamus Domino cum duplici Alleluia. – Viol.

1. Tempore Septuagesimae et toto tempore quadragesimali:
a) Post Deus, in adiutorium, dicitur Laus tibi, Domine.
b) Omittitur Alleluia quoties invenitur post antiphonas aut alibi.
c) In Officiis de Tempore omittitur Te Deum.
d) In Missis de Tempore omittitur Gloria in excelsis.
e) In omnibus Missis post graduale omittitur Alleluia; tractus autem dicitur tantum in dominicis, festis et Missis votivis, nisi aliter notetur.
f) In Missa solemni de Tempore ministri sacri utuntur dalmatica et tunicella; planetae plicatae non amplius adhibentur (RG, n. 137).

2. Tempore Septuagesimae:
a) Permittitur sonus organi, non vero aliorum instrumentorum (S. R. C., Instructio de Musica sacra, 3 sept. 1958, nn. 82, 83).
b) Altaria ornari possunt floribus.


De S. Ignatio E. M. nihil fit.  

viernes, 21 de diciembre de 2012

23 de Diciembre: 4° Domingo de Adviento


CUARTO DOMINGO 
DE ADVIENTO 

ESTACIÓN EN LOS DOCE SANTOS APÓSTOLES 

I clase - Ornamentos morados


   La misa del 4° Domingo de Adviento, como toda la liturgia de este tiempo, tiende a disponernos al doble advenimiento de Cristo, advenimiento de misericordia en Navidad, y de justicia al fin de los siglos. El Introito, Evangelio, Ofertorio y Comunión se refieren al primero, la Epístola al segundo, la oración, Gradual y Aleluya conciernen tanto al uno como al otro.
   En esta misa se encuentran también las tres grandes figuras que preocupan a la Iglesia durante el Adviento, que son: Isaías, el Bautista y la Virgen María. El profeta Isaías vaticina de San Juan Bautista diciendo que él es “la voz del que clama en el desierto: Preparad los caminos del Señor”(Ev.). Juan decía a los que en torno suyo se agolpaban para ser por él bautizados: ¡Casta de víboras! ¿quién os ha enseñado a huir de la ira venidera? 
   Pues bien, esta ira que ha de venir es el castigo final que el pecador no podrá eludir, a menos que ahora recurra a los gemidos de la penitencia. El amigo del Esposo nos amonesta a que hagamos frutos, y frutos dignos de penitencia. Estas palabras son un llamamiento a la conciencia de cada cual, invitándole a ganarse por medio de la penitencia un tesoro de obras buenas, tanto más cuanto mayores fueren los daños causados por el pecado (3° Noct.). Dios nos dice por medio del Profeta Isaías: “Yo guiaré a los ciegos por el camino que no conocen, y convertiré delante de ellos las tinieblas en luz, y no los abandonaré jamás”. El Apóstol San Juan nos explica de que manera se ha cumplido este misterio cuando dice: “ Sabemos que el Hijo de Dios ha venido, y nos ha dado inteligencia para que conozcamos al verdadero Dios, y estemos en su verdadero Hijo” (2° Noct.). Merced al amor entrañable que Dios nos ha demostrado, envió a la tierra a su único Hijo, nacido de la virgen María. De ahí que en la comunión nos recuerda la Iglesia la profecía de Isaías: “He aquí que una Virgen concebirá y dará a luz al Emmanuel”. Y en el Ofertorio engarza en un solo saludo las palabras que el Arcángel e Isabel dirigieron a María. Escribe San Gregorio: “Gabriel, que significa la fortaleza de Dios, es enviado a la virgen, porque venía a anunciar al Mesías, el cual quiso aparecer en al humillación y en la bajeza, para domar a todas las potestades aéreas. Por eso convenía que fuese Gabriel, la fortaleza de Dios, quien anunciase al que venía como Señor de las virtudes, al todopoderoso, al invencible en las batallas, para derrocar a todos los poderes del aire” (Serm. 35). La oración alude precisamente a esta gran fortaleza del Señor, la cual ya se manifiesta ya en su primer advenimiento; pues Jesús venció al demonio estando revestido de su débil y mortal humanidad. Háblanos también de la manifestación de su “inmenso poderío, que habrá de realizarse cuando por segunda vez viniere como Juez supremo, con todo el esplendor de su divina majestad, a dar a cada cual según sus obras (Ep.).
   Al pensar que de una manera o de otra Jesús esta siempre cerca de nosotros, digámosle con la Iglesia: ¡Ven, Señor, y no tardes!
   El párroco celebra hoy la misa por sus feligreses.


Antiphona ad Introitum. Is. 45, 8.   Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant justum: aperiátur terra, et gérminet Salvatórem. Ps. 18, 2. Cæli enárrant glóriam Dei: et ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum.
   V. Glória Patri.

Antífona de Entrada.
Cielos, enviad rocío desde arriba y lluevan las nubes al Justo: ábrase la tierra, brote al Salvador. Ps. Los cielos cantan la gloria de Dios y el firmamento anuncia la grandeza de las obras de sus manos.
V. Gloria al Padre.
  Durante el Adviento, en las misas del tiempo, no se dice el GLORIA IN EXCELSIS.

Oratio
Excita, quǽsumus, Dómine, poténtiam tuam, et veni: et magna nobis virtúte succúrre; ut per auxílium grátiæ tuæ, quod nostra peccáta præpédinut, indulgéntia tuæ propitiatiónis accéleret: Qui vivis et regnas.
   R. Amen
Oración
Despierta tu poder, Señor, y vén, te lo rogamos; y socórrenos con tu gran fuerza, de suerte que tu indulgencia, siempre propicia, nos conceda prontamente, por el auxilio de tu gracia, los bienes que nuestros pecados alejan. Tu que vives y reinas en la unidad del Espíritu Santo, Dios, por todos los siglos. 
   R. Amén.  
No se dice ninguna otra oración.    
Epístola
   La Iglesia ensalza, por boca de San Pablo, la dignidad sacerdotal, inculca a los ministros sagrados sus obligaciones y disuade a los fieles de juzgarlos con ligereza, remitiéndolo todo al juicio de Dios.
Lectio Epístolæ beáti Páuli Apóstoli ad Corínthios.
I Cor. 4, 1-5
Fratres: Sic nos exístimet homo ut minístros Christi, et dispensatóres mysteriórum Dei. Hic jam quǽritur inter dispensatóres, ut fidélis quis inveniátur. Mihi autem pro mínimo est, ut a vobis júdicer aut ab humáno die: sed neque meípsum júdico. Nihil enim mihi cónscius sum: sed non in hoc justificátus sum: qui autem júdicat me, Dóminus est. Itaque nolíte ante tempus judicáre, quoadúsque véniat Dóminus: qui et illuminábit abscóndita tenebrárum, et manifestábit consília córdium: et tunc laus erit unicuíque a Deo.
 
 

Lección de la Epístola del Apóstol Pablo a los Corintios.
Hermanos: A nosotros, pues, nos ha de considerar el hombre como unos ministros de Cristo y dispensadores de los misterios de Dios. Esto supuesto, entre los dispensadores lo que se quiere es, que sean hallados fieles a su ministerio. Por lo que a mí toca, muy poco me da el ser juzgado por vosotros, o en Cualquier juicio humano; pues ni aún yo me atrevo a júzgame a mí mismo. Porque si bien no me remuerde la conciencia de cosa alguna, no por eso me tengo por justificado: pues el que me juzga es el Señor. Por tanto, no juzguéis antes de tiempo, suspended el juicio hasta tanto venga el Señor, el cual sacará a plena luz lo que está en los escondrijos de las tinieblas y descubrirá en aquel día las intenciones de los corazones; y entonces cada cual será de Dios alabado.
Graduale. Ps. 144, 18 et 21. Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum: ómnibus, qui ínvocant eum in veritáte. V. Laudem Dómini loquétur os meum: et benedícat omnis caro nomen sanctum ejus.
  Allelúia, allelúia. V. Veni, Dómine, et noli tardáre: reláxa facínora plebis tuæ Israël. Allelúia.
Gradual.  El Señor está cerca de todos los que le invocan; de todos los que le imploran de verdad. V. Cantará mi boca las alabanzas del Señor: bendigan todos los mortales su santo nombre.
  Aleluya, aleluya. V. Ven, Señor, no tardes, perdona los pecados de tu pueblo Israel. Aleluya.
  En las ferias de Adviento, es decir, cuando en un día de semana se dice la misa del Domingo, se omite el Aleluya y el versículo.
Evangelio
   El Precursor nos exhorta a preparar la venida del Señor, obrando con rectitud y con humildad y quitando del corazón todo obstáculo, el mayor y más tenaz de los cuales es el pecado.
U Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam
Luc. 3, 1-6.
Anno quintodécimo impérii Tibérii Cǽsaris, procuránte Póntio Piláto Judǽam, tetrárcha autem Galilǽæ Heróde, Philíppo autem fratre ejus tetrárcha Iturǽæ et Trachonítidis regiónis, et Lysánia Abilínæ tetrárcha, sub princípibus sacerdótum Anna et Cáipha: factum est verbum Dómini super Joánnem, Zacharíæ fílium, in desérto. Et venit in omnem regiónem Jordánis, prǽdicans baptísmum pœniténtiæ in remissiónem peccatórum, sicut scriptum est in libro sermónum Isaíæ prophétæ: Vox clamántis in desérto: Paráte viam Dómini: rectas fácite sémitas ejus: omnis vallis implébitur: et omnis mons et collis humiliábitur: et erunt prava in dirécta, et áspera in vias planas: et vidébit omnis caro salutáre Dei.
   Credo.
U Continuación del Santo Evangelio según San Lucas.
El año decimoquinto(1) del imperio de Tiberio César, gobernando Poncio Pilatos la Judea, siendo Herodes tetrarca de Galilea, y su hermano Filipo tetrarca de Judea y de la provincia de Traconítide, y Lisanías tetrarca de Abilina; hallándose de sumos sacerdotes Anás y Caifás, el Señor hizo entender su palabra a Juan, hijo de Zacarías, en el desierto(2). El cual obedeciendo al instante vino por toda la ribera del Jordán, predicando un bautismo de penitencia para la remisión de los pecados: como está escrito en el libro de los vaticinios del profeta Isaías: Se oirá la voz de uno que clama en el desierto: Preparad el camino del Señor, enderezad sus sendas: todo va1le será terraplenado, todo monte y cerro, allanado, los caminos torcidos serán enderezados y los escabrosos igualados. Y verán todos los hombres al Salvador de Dios.

Credo.

Antiphona ad Offertorium.  Luc. 1, 28.   Ave, María, grátia piena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui.   
Antífona del Ofertorio.
Dios te salve, María, llena eres de gracia: el Señor es contigo. bendita tu eres entre todas las mujeres, y bendito es el fruto de tu vientre(3).

Secreta
Sacrifíciis præséntibus, quǽsumus, Dómine, placátus inténde: ut et devotióni nostræ profíciant et salúti. Per Dóminum. 
Secreta
Te suplicamos, Señor, mires propicio a los presentes sacrificios; para que aprovechen a nuestra devoción y salud. Por nuestro Señor Jesucristo.
  Prefacio de la Santísima Trinidad
(Durante la semana, Prefacio común)
Vere dignum et justum est,
aequum et salutáre, nos tibi
semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens aetérne Deus: Qui cum unigénito Fílio tuo et Spíritu Sancto unus es Deus, unus es Dóminus: non in uníus singularitáte persónae, sed in uníus Trinitáte substántiae. Quod enim de tua glória, revelánte te, crédimus, hoc de Fílio tuo, hoc de Spíritu Sancto sine differéntia discretiónis sentímus. Ut in confessióne verae sempiternaéque Deitátis, et in persónis propríetas, et in esséntia únitas, et in majestáte adorétur aequálitas. Quam laudant Ángeli atque Archángeli, Chérubim quoque ac Séraphim: qui non cessant clamáre quotídie, una voce dicéntes:
   Sanctus, Sanctus, Sanctus...
Verdaderamente es digno y justo, equitativo y saludable, que te demos gracias siempre y en todo lugar: Señor, Padre Santo, Dios todopoderoso y eterno. Quien, con tu Hijo unigénito y el Espíritu Santo, eres un solo Dios, eres un solo Señor: no en la unidad de una sola persona, sino en la Trinidad de una sola sustancia. Por lo cual, cuanto nos has revelado de tu gloria, lo creemos también de tu Hijo y del Espíritu Santo, sin diferencia ni distinción. De modo que, al reconocer una sola verdadera y eterna Divinidad, sea también adorada la propiedad en las personas, la unidad en la esencia y la igualdad en la majestad. A la cual alaban los Ángeles y los Arcángeles, los Querubines y los Serafines, que no cesan de cantar diariamente, diciendo a una voz:
Santo, Santo, Santo, etc.

Antiphona ad Communionem. Is. 7, 14. Ecce virgo concípiet et páriet fílium: et vocábitur nomen ejus Emmánuel. 
Antífona de Comunión.
He aquí que una Virgen concebirá y dará a luz un Hijo, y su nombre será Emmanuel(4).

Postcommunio
Sumptis munéribus, quǽsumus, Dómine: ut cum frequentatióne mystérii, crescat nostræ salútis efféctus. Per Dóminum.
Postcomunión.
Recibidos estos dones, te suplicamos, Señor, que con el frecuente uso de este Misterio, crezca en nosotros el fruto de nuestra redención. Por nuestro Señor Jesucristo.


  • (1) El Cristianismo está muy lejos de ser una especulación teosófica, que brota de las necesidades íntimas de la conciencia y de las cuales el alma  no puede darse cuenta cabal; es una revelación de fe y un hecho histórico que se impone a la razón humana. Como hecho histórico, el cristianismo se presenta al mundo con todas las garantías exigidas por la crítica histórica más concienzuda: documentos auténticos y verídicos, milagros cuidadosamente verificados, doctrina divinamente superior a cualquiera otra sabiduría humana. He aquí la razón por la cual San Lucas comienza la narración de este Evangelio por la cronología de los Soberanos que regían a la sazón los destinos de Palestina. (Card. Schuster).
  • (2) En el desierto, es decir, en el silencio y recogimiento, no en el bullicio y agitación de los negocios y desvaríos del mundo es donde hace Dios oír su palabra.
  • (3) En este Ofertorio es donde se encuentra por primera vez la fórmula de la primera parte del “Ave María”, tal como se usó en toda la Edad Media. La segunda parte: “Santa María”, etc., brotó del corazón de los cristianos.
  • (4) Emmanuel significa: “Dios con nosotros”, es decir, Dios viviendo entre los hombres.