lunes, 29 de febrero de 2016

Ordo 2016 - Martius




MARTIUS


1. Viol. Feria III post Dom. III Quadr., De ea, III cl. – Off. Feriale temp. Quadr. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, sine Credo, praef. Quadr., or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Quadr., ad Magn. ant. et or. pr.

2. Viol. Feria IV post Dom. III Quadr., De ea, III cl. – Off. Feriale temp. Quadr. – Ad MAT. 3 ultimi pss. 2° loco. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., preces.  – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, sine Credo, praef. Quadr., or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Quadr., ad Magn. ant. et or. pr., preces.  

Cras, ubi peculiaria pietatis exercitia pro cleri sanctificatione peraguntur, permittitur unica Missa votiva D. N. I. C. SUMMI ET AETERNI SACERDOTIS Iuravit (alb.), Gloria, 2° or. feriae, tractus, sine Credo, praef. Quadr.

3. Viol. Feria V post Dom. III Quadr., De ea, III cl. – Off. Feriale temp. Quadr. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, sine Credo, praef. Quadr., or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Quadr., ad Magn. ant. et or. pr.

Cras, ubi peculiaria pietatis exercitia in honorem Sacratissimi Cordis Iesu peraguntur, dici possunt duae Missae votivae eiusdem SS.MI CORDIS Cogitationes (alb.), Gloria, 2° or. feriae, 3° S. Casimiri, tractus, sine Credo, praef. pr.

4. Viol. Feria VI post Dom. III Quadr., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Quadr. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., comm. S. Casimiri C., deinde S. Lucii I Pp. M., preces.  – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, 2° or. S. Casimiri, 3° S. Lucii, sine Credo, praef. Quadr., or. super populum, Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Quadr., ad Magn. ant. et or. pr., preces, nulla comm.

Cras, ubi peculiaria pietatis exercitia in honorem Immaculati Cordis B. Mariae Virg. peraguntur, permittitur unica Missa votiva de eodem IMMACULATO CORDE: Missa pr. (ut die 22 aug. – alb.), Gloria, 2° or. feriae, tractus, sine Credo, praef. B. M. V. Et te in veneratione.

5. Viol. Sabb. post Dom. III Quadr., De eo, III cl. – Off. feriale temp. Quadr. – Ad LAUDES pss. 2° loco (in Breviario ante diem 25 iulii 1960 edito, cant. Moysis dimittitur post versum Deum qui te genuit = Petram, quae genuit te), ant. ad Bened. et or. pr. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, sine Credo, praef. Quadr., or. super pop., Ite, missa est.

I VESPERAE de seq. dom., antt. et pss. de sabb., a cap. ut in Pr. – Viol. vel Rosac.

Ad Vesperas et crastina die altaria ornantur floribus, pulsantur organa et adhiberi potest color rosaceus.

De Ss. Perpetua et Felicitate Mm. nihil fit.

6. Viol. vel Rosac. Ì DOM. IV QUADRAGESIMAE (Laetare), De ea, I cl. – Off. dominicale temp. Quadr. – Ad MAT. 9 antt. et 9 pss. de dom. cum V Ipse liberavit, abs. Exaudi, bened. Ille nos, Divinum auxilium, Per evangelica dicta. L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 (= L. 7) de homilia (cum 9 R), sine Te Deum. – Ad LAUDES antt. pr., pss. de dom. (2° loco), rel. pr. – Ad Horas ant. et rel. pr. – Ad Primam pss. 53, 1181, 1182

O.C. MISSA pr., sine Gloria, Credo, praef. Quadr., Ite, missa est.

II VESPERAE ut in Psalt. et in Pr.

Hodie prohibentur omnes Missae defunctorum, etiam exsequialis.

7. Viol. Feria II post Dom. IV Quadr., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Quadr. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. Ad Bened. et or. pr., comm. S. Thomae de Aquino C. D. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, comm. S. Thomae de Aquino, sine Credo, praef. Quadr., or. super populum, Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Quadr., ad Magn. ant. et or. pr., nulla comm.

8. Viol. Feria III post Dom. IV Quadr., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Quadr. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., comm. S. Ioannis a Deo C. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, comm. S. Ioannis a Deo, tractus, sine Credo, praef. Quadr., or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Quadr., ad Magn. ant. et or. pr., nulla comm.

9. Viol. Feria IV post Dom. IV Quadr., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Quadr. – Ad MAT. 3 ultimi pss. 2° loco. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., preces, comm. S. Franciscae Romanae Vid. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, comm. S. Franciscae,  sine Credo, praef. Quadr., or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Quadr., ad Magn. ant. et or. pr., preces, nulla comm.

10. Viol. Feria V post Dom. IV Quadr., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Quadr. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., comm. Ss. Quadraginta Mm. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, comm. Ss. Quadraginta Mm.,  tractus, sine Credo, praef. Quadr., or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Quadr., ad Magn. ant. et or. pr., nulla comm.

11. Viol. Feria VI post Dom. IV Quadr., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Quadr. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., preces. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, sine Credo, praef. Quadr., or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Quadr., ad Magn. ant. et or. pr., preces.

12. Viol. Sabb. post Dom. IV Quadr., (Sitientes), De eo, III cl. – Off. feriale temp. Quadr. – Ad LAUDES pss. 2° loco (in Breviario ante diem 25 iulii 1960 edito, cant. Moysis dimittitur post versum Deum qui te genuit = Petram, quae genuit te), ant. ad Bened. et or. pr., comm. S. Gregorii I Pp. C. D. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, comm. S. Gregorii (ors. pr.), tractus, sine Credo, praef. Quadr., or. super pop., Ite, missa est.

In Martyr. 1° loco: Dominica prima Passionis.

TEMPUS PASSIONIS

I VESPERAE de seq. dom., antt. et pss. de sabb., a cap. ut in Pr., sine comm. – Viol.

Tempore Passionis:

1. Hodie ante Vesperas cooperiuntur cruces et imagines altarium velo violaceo, manentque velatae: cruces usque ad feriam VI in Passione et Morte Domini et imagines usque ad Gloria in excelsis in Missa Vigiliae paschalis.

2. In Officiis temporis Passionis omittitur Gloria Patri in fine ps. Venite, exsultemus, in RR Horarum minorum et Completorii atque in RR post lectiones. – In hymno Vexilla genuflectitur ad verba O Crux...

3. In Missis de tempore Passionis usque ad feriam V in Cena Domini inclusive omittitur ps. Iudica et Gloria Patri ad introitum et ad Lavabo (atque ad Asperges).

13. Viol. Ì DOM. I PASSIONIS, De ea, I cl. – Off. dominicale temp. Pass. (adverte rubricas quoad Gloria patri). – Ad MAT. 9 antt. et 9 pss. de dom. cum V Erue a framea, abs. Exaudi, bened. Ille nos, Divinum auxilium, Per evangelica dicta. L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 (= L. 7) de homilia (cum 9 R), sine Te Deum. Ad LAUDES antt. pr., pss. de dom. (2° loco), rel. pr. – Ad Horas ant. et rel. pr. – Ad Primam pss. 53, 1181, 1182, Lectio brevis Faciem meam, quae dicitur in omnibus Officiis usque ad feriam IV Hebdomadae sanctae inclusive.

O. C. MISSA pr. (omittuntur ps. Iudica me et Gloria Patri), sine Gloria, Credo, praef. de S. Cruce, Ite, missa est.

II VESPERAE ut in Psalt. et in Pr.

Hodie prohibentur omnes Missae defunctorum, etiam exsequialis.

14. Viol. Feria II post Dom. I Pass., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Pass. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, sine Credo, praef. de S. Cruce, or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Pass., ad Magn. ant. et or. pr.

15. Viol. Feria III post Dom. I Pass., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Pass. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, sine Credo, praef. de S. Cruce, or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Pass., ad Magn. ant. et or. pr.

16. Viol. Feria IV post Dom. I Pass., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Pass. – Ad MAT. 3 ultimi pss. 2° loco. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., preces. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, sine Credo, praef. de S. Cruce, or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Pass., ad Magn. ant. et or. pr., preces.

17. Viol. Feria V post Dom. I Pass., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Pass. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., comm. S. Patricii E. C. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, comm. S. Patricii, sine Credo, praef. de S. Cruce, or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Pass., ad Magn. ant. et or. pr., nulla comm.

In Martyr. 1° loco: Commemoratio septem dolorum beatissimae Virginis Mariae.

Cras ubi peculiaria pietatis exercitia cum populi concursu in honorem B. Mariae Virg. de septem Doloribus peraguntur, permittuntur duae Missae festivae de Septem Doloribus: Missa pr. (alb.), Gloria, 2° or. feriae, 3° S. Cyrilli, tractus, sequentia, sine Credo, praef. B. M. V. Et te in transfixione.

18. Viol. Feria VI post Dom. I Pass., De ea, III cl. – Off. feriale temp. Pass. – Ad LAUDES pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., preces, comm. Septem Dolorum B. M. V., deinde S. Cyrilli E. C. D. – Ad Primam cap. Regi.

MISSA pr., sine Gloria, 2 or. Septem Dolorum B. M. V., 3 S. Cyrilli, sine Credo, praef. de S. Cruce, or. super pop., Ite, missa est.

I VESPERAE de seq., Off. festivum pr., comm. feriae tantum. – Compl. de dom. – Alb.

19.  Alb. Sabb. Ì S. IOSEPH * SPONSI B. M. V., Conf. et Eccl. Univ. Patroni, I cl. – Off. festiv. pr. – Ad LAUDES comm. feriae.

O. C. MISSA pr., Gloria, comm. feriae, tractus, Credo, praef. S. Ioseph Et te in festivitate.

II VESPERAE pr., comm. seq. dom. – Compl. de dom.

Hodie prohibentur omnes Missae defunctorum, etiam exsequialis, et Missae in oratoriis privatis.

In Martyr. 1° loco: Dominica secunda Passionis, seu in palmis, etc. (ut in festis mobilibus).

Notanda pro dominica II Passionis:

1. Ante Missam conventualem vel principalem omittitur aspersio aquae benedictae, et fit benedictio ramorum.

2. Ad benedictionem et processionem ramorum adhibentur paramenta rubra, violacea autem in Missa.

3. Sola ramorum benedictio absque subsequenti processione et Missa celebrari non licet.

4. Sacerdos qui ramos benedicit debet et subsequentem Missam celebrare, nisi sit Episcopus dioecesanus (Decr. 2976, 8).

5. Quoad expositionem Ss.mi Sacramenti pro adoratione Quadraginta Horarum tempore benedictionis, processionis ramorum et Missae, cfr. RM 352.

6. In ecclesiis ubi Missae vespertinae cum magno populi concursu celebrantur, Ordinarius loci ramorum benedictionem et processionem cum subsequenti Missa, horis vespertinis, si vera pastoralis ratio intercedat, permittere potest, ea tamen lege ut benedictio et processio matutinis horis in iisdem ecclesiis locum non habeant.

Notanda pro Hebdomada Sancta:

1. In ecclesiis et oratoriis, ubi sacri ministri desint, ritus simplex adhiberi potest (Ritus simplex Ordinis Hebdomadae sanctae instaurati, ed. typica 1957), dummodo adsit numerus sufficiens ministrantium, et quidem trium ad minus pro dominica II Passionis et pro Missa in Cena Domini, et quatuor saltem in celebratione Actionis liturgicae feriae VI in Passione et Morte Domini et Vigiliae paschalis (S. R. C., 1 febr. 1957).

2. Ubi actiones liturgicae Hebdomadae sanctae ritu simplici peraguntur, si praesto sit alter sacerdos vel saltem diaconus, nihil impedit quominus hic, diaconali more indutus, partes diaconi absolvat.

3. Ad cantum aut lectionem quod attinet historiae Passionis:

a) dicitur Munda cor meum et petitur benedictio, sed incipitur absolute, scilicet per titulum Passio Domini nostri Iesu Christi secundum N., sine Dominus vobiscum et Gloria tibi, Domine; non defertur incensum nec luminaria, et ministri (vel sacerdos), dum cantare vel legere incipiunt, non signant librum nec seipsos;

b) in fine liber non est osculandus, non respondetur Laus tibi, Christe, et celebrans non incensatur;

c) cantores vel lectores historiae Passionis saltem diaconi ese debent; ex necessitate, possunt esse ipsi ministri sacri, dummodo subdiaconus sit in ordine saltem diaconatus constitutus. Tunc celebrans partes Christi absolvit, stans ad altare in latere Evangelii; ministri in plano; subdiaconus accipit stolam (Cfr. Missale Romanum vel OHS, hoc die, De Missa, nn. 8, 9 et 10);

d) Passio cani nequit ab eo qui saltem in ordine diaconatus non sit constitutus (Decr. 1588, ad 8; 3110, ad 10). Ubi vero adsit consuetudo, sententiae turbae cani possunt etiam a cantoribus laicis (Decr. 4044, ad 2), non autem a monialibus (Decr. 2169).

20. Viol. in Officio, Rub. ad Bened. ramorum et in Processione, Viol. in Missa. – Ì DOMINICA II  PASSIONIS SEU IN PALMIS, De ea, I cl. – Off. dominicale temp. Pass. – Ad MAT. 9 ant. et 9 pss. de dom. cum versu Erue a framea (olim e 1 Noct.), abs. Exaudi, bened. Ille nos, Divinum auxilium, Per evangelica dicta. L. 1 et 2 (= 2 et 3) de Scr. occ., 3 (= L. 7) de homilia (cum 9 R), sine Te Deum.Ad LAUDES ant. pr., pss. de dom. (2° loco), rel. pr. – Ad HORAS ant. et rel. pr. – Ad Primam pss. 53, 1181, 1182.

O.C. MISSA pr., sine Gloria, unica or., Ev. Pass., Credo, praef. de S. Cruce, Ite, missa est. – In Missa quae sequitur benedictionem et distributionem ramorum omittuntur: psalmus Iudica, confessio cum or. Aufer a nobis et Oramus te, Domine (RM, n. 424 c) et ult. Ev. – In Missis sine processione omittitur ps. Iudica, sed fit confessio et legitur in fine Evangelium Cum appropinquasset de bened. ramorum.

II VESPERAE ut in Psalt. et in pr.

Hodie prohibentur omnes Missae defunctorum, etiam exsequialis.

De S. Benedicto Abb. nihil fit.

21. Viol. FERIA II HEBDOMADAE SANCTAE, De ea, I cl. – Off. feriale temp. Pass. – Ad LAUDES ant. pr., pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr. – Ad HORAS ant. e Laudibus. – Ad Primam cap. Regi.

O.C. MISSA pr., sine Gloria et sine Credo, praef. de S. Cruce, or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Pass., ad Magn. ant. et or. pr.

Hodie prohibentur Missae defunctorum excepta exsequiali.

22. Viol. FERIA III HEBDOMADAE SANCTAE, De ea, I cl. – Off. feriale temp. Pass. – Ad LAUDES ant. pr., pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr. – Ad HORAS ant. e Laudibus. – Ad Primam cap. Regi.

O.C. MISSA pr., sine Gloria, Ev. Passionis, sine Credo, praef. de S. Cruce, or. super pop., Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Pass., ad Magn. ant. et or. pr.

Hodie prohibentur Missae defunctorum excepta exsequiali.

23. Viol. FERIA IV HEBDOMADAE SANCTAE, De ea, I cl. – Off. feriale temp. Pass. – Ad MAT. 3 ultimi pss. 2° loco. – Ad LAUDES antt. pr., pss. 2° loco, ant. ad Bened. et or. pr., preces. – Ad HORAS ant. e Laudibus. – Ad Primam cap. Regi.

O. C. MISSA pr. (adverte peculiares rubricas etiam quoad Flectamus genua), sine Gloria, Ev. Passionis, sine Credo, praef. de S. Cruce, or. super populum, Ite, missa est.

VESPERAE de feria temp. Pass., ad Magn. ant. et or. pr., preces. – In fine Compl. dicitur adhuc ant. finalis Ave, Regina caelorum, quae seq. triduo omittitur.

Hodie prohibentur Missae defunctorum excepta exsequiali.

In Martyr. 1° loco: Cena Dominica, etc. (ut in festis mobilibus). Triduo sequenti non legitur.

Cras auferatur aqua benedicta ex vasis ecclesiae.

De exsequiis in Triduo sacro

In Triduo sacro prohibentur omnes Missae defunctorum etiam exsequiales; et Missae in oratoriis privatis.
Prohibentur etiam solemnes exsequiae; si autem persolvendae sunt, preces recitantur submissa voce. In exsequiis parvulorum omitti potest Gloria Patri.

De Matutinis Tenebrarum

Altare, pro feria V in Cena Domini, praeparatur cum cruce et sex candelabris accensis, sed absque solemnitate; feria VI in Passione et Morte Domini omnino nudum sit, sine cruce et sine candelabris; Sabbato sancto sit nudum, cum cruce et quatuor candelabris accensis tantum, quae post Actionem liturgicam feriae praecedentis remanserunt.
Ante altare, ad latus Epistolae, singulis diebus, praeparatur candelabrum triangulare cum quindecim candelis, quae exstinguuntur successive post quemlibet psalmum (cfr. Ritus Pontificalis Ordinis Hebdomadae sanctae instaurati, ed. typica 1957, de Matut. Tenebr., n. 2).

De S. Gabriele Archangelo nihil fit.

24. Viol. in Off., Alb. in Missa. FERIA V IN CENA DOMINI, De ea, I cl. – Officium pr. – Ad LAUDES antt. pr., pss. De feria curr. (2° loco). – Ad HORAS pss. de dom. (ad Primam ut in festis), rel. ut in Pr.

O. C. MISSA pr. (omitt. ps. Iudica me et Gloria Patri), Gloria, unica or., sine Credo, praef. de S. Cruce, Communicantes, Hanc igitur et Qui pridie pr., ad triplex Agnus Dei ter respondetur miserere nobis. Osculum pacis non datur, et omittitur or. Domine Iesu Christe, qui dixisti, et in fine dicitur Benedicamus Domino.

VESPERAE (dicuntur tantum ab iis, qui Missae vespertinae non interfuerunt) pr. – Compl. pr. cum pss. de dom.

Officium divinum

1. Si Officium peragitur in choro vel in communi:

Matutinum non anticipatur de sero, sed dicitur mane (vel noctu), hora competenti; in ecclesiis vero, in quibus Missa chrismatis celebratur, Matutinum anticipari potest de sero;
Laudes dicuntur mane;
Horae minores dicuntur hora competenti;
Vesperae ab iis, qui Missae vespertinae interfuerunt, hodie non dicuntur;
Completorium dicitur post denudationem altarium vel in fine diei tamquam ultima precatio.

2. In recitatione a solo omnes Horae dicuntur congruo tempore.

Missa Chrismatis, in qua Episcopus benedicit olea sancta
(post Tertiam)

1. Missa incipit more solito cum precibus ad gradus altaris, absque ps. Iudica me, Deus, dicitur Gloria in excelsis, sine Credo, ad Agnus Dei respondetur ter miserere nobis.
Omittitur oratio Domine Iesu Christe, qui dixisti; et non datur osculum pacis.

2. In hac Missa sacram Communionem distribuere non licet.

3. In fine Missae, dicto Placeat tibi, sancta Trinitas, datur benedictio more solito, et, omisso ultimo Evangelio sancti Ioannis, dicuntur in choro Sexta et Nona.

4. Permittitur sonus organi aut harmonii (Instructio de musica sacra, 83 b).

Missa in Cena Domini
(ab hora 16 ad horam 21)

1. Tabernaculum, si quod exstat in altari maiore, omnino vacuum sit; pro communicando vero clero et populo hodie et crastino, ponatur super altare pyxis (vel pyxides) cum particulis in hac ipsa Missa consecrandis (Missale Romanum vel OHS, hoc die, n. 1).

2. Crux altaris (more festivo ornati) velo albo tegitur, tempore Missae tantum.

3. Post homiliam proceditur, ubi ratio pastoralis id suadeat, ad lotionem pedum.

4. In fine Missae, dictis Benedicamus Domino et Placeat, omittuntur benedictio et ultimum Evangelium S. Ioannis.

5. Organi aut harmonii sonus permittitur tantum ab initio Missae usque ad finem hymni Gloria in excelsis Deo (Instructio de musica sacra, n. 83 b).

Translatio et repositio SS. Sacramenti

1. Post Missam fiunt translatio ac repositio SS. Sacramenti in altari repositionis. Pyxis reponitur in tabernaculo seu capsa. Adoratio SS. Sacramenti protrahenda est saltem usque ad mediam noctem. – Si plures pyxides transferendae sint, privatim reponantur in locum destinato (non in altare repositionis) antequam incipiat altarium denudatio.

2. Ubi feria V Hebdomadae sanctae, post Missam in Cena Domini, etiam in forma simplici celebratam, translatio et repositio habeatur Ss.mi Sacramenti, stricte requiritur ut in eadem ecclesia vel oratorio Actio quoque liturgica postmeridiana feriae VI in Passione et Morte Domini locum habeat (Declaratio 15 mart. 1956, n. 3).

Denudatio altarium

1. Reposito SS. Sacramento, sacerdos alba et stola viol. indutus, diaconus cum alba et stola viol. et subdiaconus cum alba tantum, procedunt ad denudationem altarium. – In altari, post denudationem, nulla ornamenta sint nec tobalea, sed tantum crux velo viol. tecta et sex candelae.

2. Denudatis altaribus, statim in choro dicitur Completorium, candelis exstinctis et absque cantu, nisi dicatur tamquam ultima precatio in fine diei.
Omnibus expletis, altare remanere debet absque tobaleis, absque cruce et candelabris.

3. Ubi feria V nulla habetur functio, sacra pyxis potest asservari in suo altari (Decr. 3842 ad 3).

Celebratio aliarum Missarum

1. Ubi ratio pastoralis id postulet, loci Ordinarius, praeter Missam principalem in Cena Domini, unam vel etiam alteram Missam lectam permittere potest in singulis ecclesiis vel oratoriis publicis; in oratoriis autem semipublicis unam tantum (Ordinat. et Declarat. 1 febr. 1957, n. 9).

2. Si autem, quacumque de causa, Missa principalis in Cena Domini ne ritu quidem simplici celebrari possit, Ordinarius loci, ratione pastorali, binas Missas lectas permittere poterit in ecclesiis vel oratoriis publicis litandas, unam vero tantum in oratoriis semipublicis (Ibid., n. 9).

3. Hae Missae lectae infra idem temporis spatium celebrari debent, sicut pro Missa in Cena Domini assignatum est (Ibid., n. 9).

4. Qui ex indulto celebrare possunt Missam, hanc celebrare tenentur horis postmeridianis, scilicet ab hora 16 ad horam 21.

Distributio S. Communionis

S. Communionem fidelibus distribuere licet tantum in Missa principali in Cena Domini et in omnibus aliis Missis lectis quas Ordinarius loci permiserit, ac statim ab iis expletis. Infirmis S. Communio hoc die deferri licet horis ante
et post meridianis (Ordinationes, n. 11, 12). In hoc casu adhibetur color alb., dicuntur pss. solitis, sine cantu. In fine psalmorum dici potest Gloria Patri, sed dicitur or. Respice, ob congruentiam temporis, et populus absque benedictione dimittitur (Decr. 2383).

Festum Annuntiationis B. M. V. transfertur in diem 4 aprilis.

25. Niger in Actione liturgica usque ad 4am partem, Viol. in S. Communione. – FERIA VI IN PASSIONE ET MORTE DOMINI, De ea, I cl. – Off. pr. – Ad LAUDES antt. pr., pss. de feria currenti (2° loco). – Ad HORAS pss. de dom. (ad Primam ut in festis), rel. ut in Pr.

ACTIO LITURGICA ut in Missali vel in OHS.

VESPERAE (dicuntur tantum ab iis, qui Actioni liturgicae vespertinae non interfuerunt) pr. – Compl. pr. cum pss. de dom.

Officium divinum

Omnia ut in Breviario romano, servatis tamen iis, quae supra feria V in Cena Domini dicta sunt.

Solemnis Actio liturgica
(ab hora 15 postmerid. vel a meridie ad h. 21)

1. Altare omnino nudum sit: sine cruce, sine candelabris, sine tobaleis (Missale Romanum vel OHS, hoc die, n. 1).

2. Omittuntur oscula manus et etiam salutationes (cfr. Ritus Pontif. OHS, fer. VI in Pass. et Morte Domini, c. I, n. 4). Post adorationem S. Crucis omnes ante eam transeuntes genuflectere debent sed tantum in actu functionis, nempe dum peragitur Actio liturgica et dum recitantur Completorium huius diei ac aliae Horae Sabbati sancti, usque ad Vigiliam paschalem exclusive.

3. Ad adorationem Crucis omnes clerici, ipso Episcopo non excepto, detecto capite accedant et, si commode fieri potest, sine calceamentis. In adoratione Crucis oscula dantur tantum pedibus Crucifixi. Post adorationem et osculum S. Crucis, celebrans, ministri, clerus et populus surgant et ad propria loca redeant. – Postquam celebrans Crucem adoraverit, sacrista vel alius discooperit Cruce reliquorum altarium, non vero imagines Sanctorum.

4. Expleta Actione liturgica, in choro dicitur Completorium candelis exstinctis et absque cantu, nisi dicatur tamquam ultima precatio in fine diei.

5. Tempore opportuno, sanctissima Eucharistia reportatur, forma privata, ad locum reservationis, et ibidem asservatur, lampade de more accensa. Et denudatur altare, relictis tamen cruce et candelabris.

6. Sacra Communio distribui potest unice inter solemnem Actionem liturgicam postmeridianam, exceptis in periculo mortis constitutis (OHS, Instructio, III, n. 19).

7. Si haec feria VI, post expletas functiones liturgicas, fieri contingat processio cum reliquia S. Crucis, pluviale et dalmatica seu tunicella sint coloris nigri; velum humerale et umbrella vel baldachinum (supposita consuetudine illis utendi) sint coloris violacei (Decr. 4197, ad 2).

26. Viol. in Vig. pasch., Alb. in Missa. – SABBATUM SANCTUM, De eo, I cl. – Off. pr. – Ad LAUDES antt. pr., pss. de sabb. 2° loco, sed dicitur cant. Ego dixi (e Laudibus feriae III, 2° loco). – Ad HORAS pss. de dom. (ad Primam ut in festis), rel. ut in Pr.

VESPERAE dicuntur ut infra notatur. – Compl. omittitur ab iis qui Vigiliae paschali intererunt.

Officium divinum

1. Si Officium peragatur in choro vel in communi:
Matutinum non anticipatur de sero, sed dicitur mane, hora competenti;
Laudes dicuntur mane;
Horae minores dicuntur hora competenti;
Vesperae dicuntur post meridiem, hora competenti;
Completorium hac nocte non dicitur ab iis qui Vigiliae paschali intererunt.

2. In recitatione a solo, Matutinum, Laudes, Horae minores et Vesperae dicuntur, congruo tempore, ut in Breviario Romano; Completorium vero dicitur ab iis qui non intererunt Vigiliae paschali hoc modo:
Facta confessione et absolutione, statim inchoantur psalmi de dominica, quibus finitis dicitur canticum Simeonis Nunc dimittis, Pater noster, et oratio Visita, quaesumus, reliquis omnibus omissis.

Vigilia paschalis
(Hora competenti)

1. Celebratio solius Missae sine ritibus vigiliae paschalis interdicitur.

2. Sabbato sancto sacra Communio dari potest tantummodo inter Missarum solemnia, vel continuo ac statim ab iis expletis; exceptis infirmis in periculo mortis constitutis (OHS, Instructio, n. 18).

3. Sacerdotes, qui Missam Vigiliae paschalis celebrant post mediam noctem, possunt ipso dominico die Resurrectionis Missam litare, atque etiam, si indultum habeatur, bis aut ter.

4. Imagines altarium deteguntur dum canitur hymnus Gloria in excelsis, secus, si id commode fieri nequit, post Missam.




TEMPUS PASCHATIS

O. C. MISSA Vigiliae pasch. pr., Gloria, unica or., sine Credo, praef. pasch. (in hac potissimum nocte), Communic. et Hanc igitur pr., sine Agnus Dei, pax non datur et omittitur or. Domine Iesu Christe, qui dixisti. – In fine cantantur Laudes ut in Missali vel in OHS, Ite, missa est cum duplici Alleluia.

Cereus paschalis, post vigiliam, ponitur super distincto candelabro in plano presbyterii, in cornu Evangelii, ibique relinquitur usque ad festum Ascensionis. – Accendi debet in omnibus Missis et Vesperis cum cantu celebratis. Accendi potest in Missis lectis quae cum aliqua solemnitate celebrantur (ex. gr. cum canticis vel cum organi sono), necnon in aliis functionibus liturgicis. Accendi tamen nequit quoties datur benedictio SS. Sacramenti cum ostensorio, si haec devotio est functio separata; nec in functionibus pro defunctis; nec in processione vel Missa Litaniarum maiorum aut minorum. – In festo Ascensionis cereus exstinguitur post Evangelium Missae principalis et, expleta eadem Missa, removetur ab ecclesia. – Cereus paschalis nunquam in ecclesia ponitur vel accenditur extra tempus Paschatis, ne ad baptismata vel exsequias quidem celebranda.


Matutinum Dominicae Resurrectionis

Cum solemnis Vigiliae paschalis celebratio locum obtineat Officii nocturne dominicae Resurrectionis, Matutino eiusdem dominicae Resurrectionis omisso, statim, inter Missarum Vigiliae solemnia, cantantur pro Laudibus quae suo loco proponuntur, ut in Missali vel in OHS. Officium dominicae Resurrectionis prosequitur deinde cum Prima.

Qui vero solemni Vigiliae paschali non interfuerunt, tenentur dicere Matutinum et Laudes dominicae Resurrectionis, prout in Breviario romano continentur (OHS, hoc die, n. 4).

De S. Ioanne Damasceno C. D. nihil fit.


27. Alb. Ì DOMINICA RESURRECTIONIS D. N. I. C., De ea, I cl. cum oct. I cl. – Mat. Et Laudes non dicuntur ab iis qui Vigiliae paschali interfuerunt, secus: Off. Festivum pr. – Ad LAUDES (antt. pr., pss. de dom. 1°  loco, ad Benedicamus Domino duo Alleluia per totam oct.) et ad HORAS omittuntur capitulum, hymnus et versus, sed eorum loco dicitur ant. Haec dies pr. – Ad Primam pss. ut in festis, L. brevis Si consurrexistis cum Christo (quae dicitur in omnibus Officiis usque ad vigiliam Ascensionis inclusive).

O. C. MISSA pr., Gloria, sequentia, Credo, praef. pasch. (in hac potissimum die), Communic. et Hanc igitur pr., ad Ite, missa est additur duplex Alleluia, per totam oct.

VESPERAE pr., ad Benedicamus Domino duo Alleluia per totam oct. – Compl. pr., cum pss. de dom. In fine Compl. huius diei et usque ad Compl. feriae VI infra oct. Pent. inclusive dicitur ant. Regina caeli, semper stando.

In Martyr. loco, antequam legantur Calendae: Hac die, quam fecit Dominus, etc. (ut in festis mobilibus), omnibus stantibus usque ad verba secundum carnem. – 2° loco: Quinto Kalendas Aprilis. Luna  decima nona. Sancti Joannis de Capistrano, Sacerdotis ex Ordine Minorum, etc.

Hodie prohibentur Missae in oratoriis privatis; item prohibentur omnes Missae defunctorum, etiam exsequialis, quae tamen permittitur a feria II usque ad sabbatum in albis.

Ad aspersionem aquae benedictae toto tempore paschali: ant. Vidi aquam cum psalmo Confitemini, et Alleluia ad V Ostende.

Tempore paschali post distributionem Ss.mae Eucharistiae extra Missam, ad ant. et V additur Alleluia (non autem si administratur in paramentis nigris) et dicitur or. Spiritum nobis cum conclusione Per Dominum... in unitate eiusdem.

Cras mane aperitur solemnitas nuptiarum.

De S. Ioanne de Capistrano C. nihil fit.

28. Alb. FERIA II INFRA OCT. PASCHAE, I cl. – Off. festivum ut in festo Pasch. et in Pr.

O.C. MISSA pr., Gloria, sequentia, Credo, praef. etc. ut in festo.

VESPERAE ut in Vesp. festi et in Pr. – Compl. ut in festo.

29 . Alb. FERIA III INFRA OCT. PASCHAE, I cl. – Off. festivum ut in festo Pasch. et in Pr.

O.C. MISSA pr., Gloria, sequentia, Credo, praef. etc. ut in festo.

VESPERAE ut in Vesp. festi et in Pr. – Compl. ut in festo.

30 . Alb. FERIA IV INFRA OCT. PASCHAE, I cl. – Off. festivum ut in festo Pasch. et in Pr.

O.C. MISSA pr., Gloria, sequentia, Credo, praef. etc. ut in festo.

VESPERAE ut in Vesp. festi et in Pr. – Compl. ut in festo.
.
31. Alb. FERIA V INFRA OCT. PASCHAE, I cl. – Off. festivum ut in festo Pasch. et in Pr.

O.C. MISSA pr., Gloria, sequentia, Credo, praef. etc. ut in festo.

VESPERAE ut in Vesp. festi et in Pr. – Compl. ut in festo.




jueves, 11 de febrero de 2016

PRECISIONES SOBRE EL AYUNO Y LA ABSTINENCIA



PRECISIONES SOBRE EL AYUNO Y LA ABSTINENCIA

Desde tiempo inmemorial es práctica en la Iglesia observar ciertos días de penitencia.
No se pretende en este artículo comentar la historia de la penitencia en la Iglesia, sino explicar la disciplina vigente.
Es una doctrina tradicional de la espiritualidad cristiana que el arrepentimiento, el alejarse del pecado y volverse a Dios, incluye alguna forma de penitencia, sin la cual al cristiano le es difícil permanecer en el camino angosto y ser salvado (Jer 18:11, 25:5; Ez 18:30, 33:11-15; Jl 2:12; Mt 3:2; Mt 4:17; He 2:38 ). Cristo mismo dijo a sus discípulos que ayunaran una vez que Él partiera (Lc. 5:35 ). La ley general de la penitencia, por lo tanto, es parte de la ley de Dios para el hombre.
PRÁCTICAS PENITENCIALES
La Iglesia, por su parte, ha especificado ciertas formas de penitencia, para asegurarse que los católicos, de alguna manera realicen, esta práctica, como lo requiere la ley divina, y a la vez hacerles más fácil el cumplir con esta obligación. El Código de Derecho Canónico de 1983 especifica las obligaciones de los católicos de Rito Latino (los católicos de Rito Oriental tienen sus propias prácticas penitenciales, como se especifica en el Código Canónico de las Iglesias Orientales).
Canon 1249 – Todos los fieles, cada uno a su modo, están obligados por ley divina a hacer penitencia; sin embargo, para que todos se unan en alguna práctica común de penitencia, se han fijado unos días penitenciales, en los que se dediquen los fieles de manera especial a la oración, realicen obras de piedad y de caridad y se nieguen a sí mismos, cumpliendo con mayor fidelidad sus propias obligaciones y, sobre todo, observando el ayuno y la abstinencia, a tenor de los cánones que siguen.
Canon 1250 – En la Iglesia universal, son días y tiempos penitenciales todos los viernes del año y el tiempo de cuaresma.
Canon 1251 – Todos los viernes, a no ser que coincidan con una solemnidad, debe guardarse la abstinencia de carne, o de otro alimento que haya determinado la Conferencia Episcopal; ayuno y abstinencia se guardarán el miércoles de Ceniza y el Viernes Santo.
Canon 1252 – La ley de la abstinencia obliga a los que han cumplido catorce años; la del ayuno, a todos los mayores de edad, hasta que hayan cumplido cincuenta y nueve años. Cuiden, sin embargo, los pastores de almas y los padres de que también se formen en un auténtico espíritu de penitencia quienes, por no haber alcanzado la edad, no están obligados al ayuno o a la abstinencia.
Canon 1253 – La Conferencia Episcopal puede determinar con más detalle el modo de observar el ayuno y la abstinencia, así como sustituirlos en todo o en parte por otras formas de penitencia, sobre todo por obras de caridad y prácticas de piedad.
La Iglesia tiene, por lo tanto, dos formas oficiales de prácticas penitenciales –tres si se incluye el Ayuno Eucarístico antes de la Comunión:
Abstinencia
La ley de abstinencia exige a un católico de 14 años de edad y hasta su muerte, a abstenerse de comer carne los viernes, en honor a la Pasión de Jesús del Viernes Santo. Como carne se considera a la carne y órganos de mamíferos y aves de corral. También se encuentran prohibidas las sopas, caldos, cremas y salsas que se hacen a partir de ellos. Los peces de mar y de agua dulce, anfibios, reptiles y mariscos están permitidos, así como los productos derivados de animales como margarina y gelatina sin sabor a carne.
Para los viernes fuera de Cuaresma, la Conferencia Episcopal de Estados Unidos obtuvo permiso de la Santa Sede para que los católicos de ese país pudieran sustituir esta penitencia por un acto de caridad o algún otro de su propia elección.
De igual modo, la Conferencia Episcopal Argentina promulgó la siguiente legislación complementaria el 19 de marzo de 1986: «A tenor del canon 1253, se retiene la práctica penitencial tradicional de los viernes del año consistente en la abstinencia de carnes; pero puede ser sustituida, según libre voluntad de los fieles por cualquiera de las siguientes prácticas: abstinencia de bebidas alcohólicas, o una obra de piedad, o una obra de misericordia». Otras Conferencias Episcopales (como la de España o México) han dado normas semejantes.
Con respecto a las obras de piedad que pueden reemplazar la abstinencia, se encuentran el rezo del Via Crucis, el Santo Rosario y la adoración prolongada al Santísimo Sacramento. En cuanto a las obras de misericordia, pueden ser las espirituales y corporales.Obras de misericordia espirituales: 1- Enseñar al que no sabe. 2- Dar buen consejo al que lo necesita. 3- Corregir al que yerra. 4- Consolar al triste. 5- Perdonar las injurias. 6- Soportar los defectos del prójimo. 7- Rezar por los vivos y los difuntos. Obras de misericordia corporales: 1- Dar de comer al hambriento. 2- Dar de beber al sediento. 3- Vestir al desnudo. 4- Recibir al peregrino. 5- Libertar al cautivo. 6- Visitar enfermos y presos. 7- Enterrar a los muertos.
Sin embargo, para la mayoría de las personas, la práctica más conveniente para cumplir correctamente con esta ley divina, sería la tradicional de abstenerse de comer carne todos los viernes del año.En Cuaresma, la abstinencia de comer carne los viernes es obligatoria.
Ayuno
La ley del ayuno requiere que el católico, desde los 18 hasta los 59 años de edad, reduzca la cantidad de comida usual. La Iglesia define esta práctica como una comida principal más dos comidas pequeñas que sumadas no sobrepasen la primera en cantidad. Este ayuno es obligatorio el Miércoles de Ceniza y el Viernes Santo. El ayuno se rompe si se come entre comidas o se toma algún líquido considerado como“comida” (por ejemplo batidos; pero está permitida la leche). Las bebidas alcohólicas no rompen el ayuno; sin embargo, se las considera contrarias al espíritu de hacer penitencia.
Quiénes están excluidos del ayuno y la abstinencia
Además de los que están excluidos por su edad, también se incluyen a los que tienen problemas mentales, los enfermos, quienes se encuentran en estado de debilidad, mujeres embarazadas o en la etapa de lactancia de acuerdo a la alimentación que necesitan para alimentar a sus hijos, obreros de acuerdo a su exigencia física, invitados a comer que no pueden excusarse sin ofender gravemente o sin causar enemistad, u otras situaciones morales o físicas que imposibiliten mantener el ayuno.
Dispensa y conmutación
El canon 1245 establece unas facultades de dispensa amplias. Por lo tanto, pueden dispensar tanto el Obispo diocesano para sus súbditos como también el párroco. En este caso, sin embargo, se debe matizar que sólo puede dispensar en casos particulares: no puede, por lo tanto, conceder una dispensa general. También puede dispensar el Superior de un instituto religioso o de una sociedad de vida apostólica clerical de derecho pontificio para las personas indicadas en el canon. En todos los casos, se debe tener en cuenta el canon 90: debe haber justa causa para conceder la dispensa.
Conviene indicar que las obligaciones de las que se habló en este artículo son jurídicas. Los fieles están obligados, desde el momento en que queda recogida en el Código de derecho canónico, por la fuerza de la norma. Vale por lo tanto esta consideración para hacer ver que, si bien muchas veces el cumplimiento de la norma no supone sacrificio y penitencia, no por ello los fieles puede ingerir estos alimentos. El fiel al que no le cueste sacrificio abstenerse de carne,ha de abstenerse de todas maneras: y entonces el valor de su acción será la de la obediencia a la norma de la Iglesia. No supondrá sacrificio, quizás, la abstinencia de carne o el ayuno, pero tendrá el mérito y el valor ejemplar de la obediencia a la ley y a la Iglesia.
Como ya se dijo, la Iglesia tiene establecidos tiempos de penitencia que incluyen el ayuno y la abstinencia. Pero se debe tener en cuenta que los fieles están obligados cada uno “a su modo”: las prácticas que se establecen no dispensan de la obligación de hacer penitencia, la cual es personal, y no se debería limitar a las pocas prácticas comunes a todos los católicos.
Aparte de todos estos requisitos mínimos penitenciales, los católicos son llamados a imponerse algunas penitencias personales a sí mismos en ciertas oportunidades. Pueden perfectamente estar basadas en la abstinencia y el ayuno. Una persona puede aumentar, por ejemplo, el número de días de abstinencia. Algunas personas dejan completamente de comer carne por motivos religiosos (al contrario de aquellos que lo hacen por razones de salud u otras). Algunas órdenes religiosas nunca comen carne. De la misma manera, es posible hacer más ayuno de lo requerido. La Iglesia primitiva practicaba el ayuno los miércoles y sábados. Este ayuno podía ser igual a la ley de la Iglesia (una comida principal más dos pequeñas) o aún más estricto, como sólo pan y agua. Este ayuno libremente escogido puede consistir en abstenerse de algo que a uno le gusta –dulces, refrescos, cigarrillos, ese cocktail antes de la cena, etc. Esto queda a elección de cada individuo, siempre, en lo posible, aconsejados por un Director Espiritual.
Una consideración final
Antes que nada estamos obligados a cumplir con nuestras obligaciones y deberes de estado. Cualquier abstención que nos impida seriamente llevar adelante nuestro trabajo como estudiantes, empleados o parientes serían contrarias a la voluntad de Dios.
Fuentes: Código de Derecho Canónico (1983); EWTN; AICA; Catholic.net.